باآرادان گزارش میدهد
جهاد با الفبا در دل محرومیت

به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلیباآرادان نقل از «مرآت»، روز معلم، فراتر از یک مناسبت در تقویم، فرصتی برای تکریم جایگاه رفیعِ «معمارانِ دانایی» است؛ کسانی که با چراغِ علم، راه را برای نسلهای آینده روشن میسازند و خشتهای نخستینِ تمدن و پیشرفت را در کلاسهای درس بنا میکنند.
معلم، تنها انتقالدهنده دانش نیست، بلکه راهبری است که با صبر و عشق، نهال استعدادها را آبیاری میکند و نقشی ماندگار بر لوحِ جانِ دانشآموزان بر جای میگذارد تا مسیر ساختن آینده جامعه با تکیه بر تفکر و آگاهی هموار شود.
در این میان اما، همواره افرادی وجود دارند که نگاهشان به حرفهی معلمی، فراتر از یک رسالت رسمی و اداری است. آنان با روحیهای خستگیناپذیر و درک عمیق از نابرابریهای آموزشی، به دنبالِ عدالت آموزشی در دورافتادهترین و محرومترین نقاط کشور هستند.
در این میان، معلمانی هستند که به صورت جهادی، پا را از چارچوب دیوارهای مدرسه فراتر نهاده و با تکیه بر ایمان و تعهد، کمبود امکانات، نبود زیرساختها و سختیِ مسیر را به فرصتی برایِ رویش تبدیل کردهاند.
این معلمانِ جهادگر که با عشق و فداکاری، حتی در دلِ تاریکترین روزها و سختترین شرایط جغرافیایی و اجتماعی، برای ساختنِ آیندهای روشن میجنگند، نه تنها دانش، که درسِ زندگی، امید و ارزشهای انسانی را در قلب دانشآموزان میکارند و نمادِ راستینِ جهادِ آموزشی در کشور هستند.
جمعی از معلمان جهادی شهرستان دامغان با خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «مرآت» به گفتگو پرداختند و روایتهایی از تجربههای خود در مسیر جهاد آموزشی و تدریس در شرایط کمامکانات مناطق محروم بیان کردند.
معلمی که جهاد آموزشی را در سختترین شرایط ادامه داد
زینب خدائی، معلمی که فعالیتهای جهادی خود را از سال دوم دانشگاه آغاز کرده، امروز یکی از چهرههای فعال در عرصه آموزش جهادی است.
او نخستین تجربههای تدریس خود را در اردوهای جهادی رقم زد و اکنون نیز از طریق بسیج فرهنگیان در تجمعات شبانه به آموزش دانشآموزان میپردازد.
خدائی از تجربههایی میگوید که هیچگاه از ذهنش پاک نخواهد شد؛ تجربههایی که به گفته او، «هوش فوقالعاده و عطش یادگیری» کودکان مناطق محروم، مهمترین و تأثیرگذارترین بخش آن است.
او باور دارد که همین انگیزه و اشتیاق دانشآموزان سبب میشود ارزش تلاشها و سختیهای مسیر آموزشی چند برابر شود.
این معلم جهادی میگوید تدریس در مناطق محروم به او آموخته که برای رسیدن به نتیجه مطلوب، همیشه نیازمند امکانات گسترده نیست و گاهی با کمترین تجهیزات میتوان بیشترین بهره را برد.
او ادامه میدهد که حتی در زمانهایی که مشکل نبود اینترنت یا کمبود امکانات به اوج میرسد، انگیزه و اشتیاق دانشآموزان، بزرگترین نیروی ادامه مسیر است.
خدائی روز معلم را یادآور مسئولیتی فراتر از آموزش میداند و معتقد است: معلم معمولی دانش را میآموزد، اما معلم جهادی علاوه بر دانش، راه و رسم زندگی و ارزشهای انسانی را در قلب دانشآموز میکارد.
معلمی که عشق و جهاد را در مسیر آموزش پیوند زد
نرگس سهیلی، معلمی از شهرستان دامغان با ۹ سال سابقه تدریس، بیش از یک دهه است که در مسیر فعالیتهای جهادی قدم برداشته است.
او میگوید سه سال از این دهه را صرفاً به فعالیتهای جهادی در حوزه آموزش اختصاص داده و آغاز این مسیر از علاقه قلبیاش به شهدا و دغدغه پیشرفت دانشآموزان کمامکانات شکل گرفته است.
اولین تجربه تدریس جهادی او زمانی رقم خورد که به صورت داوطلبانه، برای دانشآموزی که توانایی پرداخت هزینه کلاس خصوصی نداشت، تدریس را آغاز کرد؛ تجربهای که بعدها با شروع جنگ رمضان و فراخوان بسیج فرهنگیان، مسیر حرفهای و جهادی او را منسجمتر کرد.
سهیلی از خاطرات تلخ و تأثیرگذار خود در این مسیر نیز میگوید؛ دختر دانشآموزی که به دلیل فقر شدید نمیتوانست به مدرسه برود، اما عشق به کتاب و آموزش را با ادب، هوش و انگیزه تحسینبرانگیزش به نمایش میگذاشت.
این خاطره برای سهیلی نماد تابآوری و عشق به یادگیری در سختترین شرایط است.
به گفته او، تدریس در مناطق محروم و در شرایط دشوار، درسهایی را به همراه دارد که در کلاسهای معمولی هرگز تجربه نمیشود؛ درسهایی از جنس قدردانی از کوچکترین نعمتها، امید، خلاقیت و تلاش بیوقفه برای ساختن فردا.
او باور دارد که عشق و علاقهاش به آموزش، بزرگترین نیرویی است که در نبود امکانات و حتی اینترنت، مانع ناامیدی میشود.
سهیلی مفهوم «معلم جهادی» را چنین توصیف میکند: معلم جهادی کسی است که با عشق و فداکاری، برای ساختن آیندهای روشن در دل تاریکترین روزها میجنگد.
معلمی که تجربه محرومیت او را به مسیر جهادی هدایت کرد
فائزه فرحزاد، معلمی که مسیر حرفهای خود را از سال ۱۳۹۱ و با ورود به دانشگاه فرهنگیان آغاز کرد، پس از پایان تحصیل پنج سال در یکی از مناطق محروم کشور خدمت کرد؛ تجربهای که بیش از هر چیز، او را با واقعیتهای تلخ کمبود امکانات آموزشی و فاصله عمیق میان استعداد دانشآموزان و فرصتهای رشدشان آشنا کرد.
همین مشاهده نزدیک از محرومیتها، آغازگر مسیر فعالیتهای جهادی آموزشی او شد؛ مسیری که امروز با همراهی پویش «معلم جهادی» از سوی بسیج فرهنگیان همچنان ادامه دارد.
فرحزاد یکی از دشوارترین تجربههای کاری خود را مربوط به لحظاتی میداند که والدین، به دلیل نبود امکانات و شرایط آموزشی مناسب، ناخواسته به فرزندانشان برچسبهایی مانند «ضعیف» یا «ناتوان در یادگیری» میزدند؛ در حالی که مشکل اصلی نه در توانایی کودک، بلکه در نبود منابع استاندارد و محیط آموزشی مطلوب بود.
او میگوید دیدن کودکانی که در سنین پایین در معرض تحقیر قرار میگرفتند و استعدادهایشان مجال شکوفایی پیدا نمیکرد، از سختترین صحنههایی بود که تجربه کرده و همین موضوع باعث شد با انگیزهای جدیتر تلاش کند تا سهمی هرچند کوچک در بازگرداندن امید و اعتمادبهنفس به این دانشآموزان داشته باشد.
او معتقد است که تدریس در مناطق محروم درسهایی به او داده که در هیچ کلاس معمولی قابل تجربه نبود؛ دانشآموزانی که با وجود تمام کمبودها، همچنان عشق به یادگیری را در دل خود زنده نگه داشتهاند.
این روحیه، برای او یادآور ارزش تلاش و قدردانی از کوچکترین امکانات است.
فرحزاد ادامه مسیر خود در شرایط دشوار، حتی زمانی که مشکلاتی مانند نبود اینترنت کار را سخت میکند، را نتیجه تعهد عمیقی میداند که نسبت به آینده این کودکان حس میکند. تعهدی که به گفته او، از هر مانعی قویتر است.
او مفهوم «معلم جهادی» را در یک جمله چنین توصیف میکند: معلم جهادی یعنی کسی که حتی وقتی هیچ چیز فراهم نیست، خودش فراهمکننده امید، انگیزه و فرصت میشود.
انتهای خبر/
- نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
- نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
- نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.



ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0