به گزارش خبرنگار گروه اقتصادی پایگاه خبری تحلیلی باآرادان نقل از «مرآت»، صدای مادری که فرزندش را در یک سانحه جادهای از دست داده، با هیچ آمار و گزارشی قابل توصیف نیست. برای خانواده قربانی، حادثه تنها یک عدد در جدول تصادفات نیست؛ یک صندلی خالی در خانه، یک تلفن خاموش، یک اتاق بیصاحب و آرزوهایی است که ناگهان در میان آهنپارههای خودرو و آسفالت سرد جاده به پایان رسیدهاند.
در روزهای اخیر، انتشار پیامهایی درباره جانباختن دوباره یکی از جوانان این دیار در محور فیروزکوه، موجی از نگرانی و اعتراض را در میان مردم سرخه ایجاد کرده است. مردمی که میپرسند تا چه زمانی باید منتظر خبر حادثهای تازه بمانند و چند خانواده دیگر باید سیاهپوش شوند تا ایمنسازی این مسیر از یک وعده اداری به اقدامی واقعی و قابل مشاهده تبدیل شود؟
مطالبه مردم این منطقه پیچیده نیست. آنان پروژهای تجملاتی یا غیرضروری نمیخواهند؛ خواستهشان جادهای است که بتوان در آن با امنیت رفتوآمد کرد. جادهای که جوانان را به محل کار، دانشگاه و خانههایشان برساند، نه اینکه هر چند وقت یکبار خانوادهای را چشمانتظار بازگشت عزیزی بگذارد که دیگر هرگز از راه نخواهد رسید.
پروژهای که از سال ۱۳۹۱ آغاز شد
بررسی سوابق این پروژه نشان میدهد عملیات بهسازی و دوباندهسازی محور سمنان–فیروزکوه در حوزه استحفاظی استان سمنان، به طول ۳۷ کیلومتر، از سال ۱۳۹۱ آغاز شده است. حدود ۱۰ کیلومتر از این مسیر در سال ۱۴۰۰ به بهرهبرداری رسید و ساخت باند دوم ۲۷ کیلومتر باقیمانده نیز در همان سال وارد مرحله اجرایی شد.
با این حال، طولانی شدن اجرای پروژه سبب شد بخش قابلتوجهی از مسیر همچنان بهصورت دوطرفه باقی بماند. بر اساس گزارشهای رسمی منتشرشده در سال ۱۴۰۴، پیشرفت فیزیکی باند دوم این ۲۷ کیلومتر تنها حدود ۱۶ درصد اعلام شد و اعتبار مورد نیاز برای تکمیل آن نیز نزدیک به یکهزار و ۱۵۰ میلیارد تومان برآورد شده بود.
این اعداد بهتنهایی بخشی از واقعیت را نشان میدهند. واقعیت دیگر آن است که از زمان آغاز پروژه، نسلی از کودکان سرخهای و سمنانی به سن جوانی رسیدهاند، اما طرحی که قرار بود امنیت تردد آنان را تأمین کند هنوز تکمیل نشده است. سیزده سال برای ساخت یک مسیر ایمن، زمانی کوتاه نیست؛ بهویژه هنگامی که تأخیر در اجرای پروژه با جان انسانها ارتباط دارد.
از وعده تکمیل تا خلع ید پیمانکار
در مقاطع مختلف، مسئولان وعدههایی برای سرعت بخشیدن به اجرای پروژه مطرح کردند. در خرداد ۱۴۰۴ اعلام شد پیمانکار باید تا پایان مهر همان سال، عملیات زیرسازی ۱۰ کیلومتر پایانی محور را تا پیش از مرحله آسفالت انجام دهد و درباره ۱۷ کیلومتر دیگر نیز تصمیمگیری فنی صورت گیرد؛ وعدهای که در عمل به نتیجه مورد انتظار مردم نرسید.
کندی اجرای پروژه سرانجام موجب شد پیمانکار قبلی در مرداد ۱۴۰۴ خلع ید شود. مسئولان از برگزاری دو مناقصه برای ادامه کار سخن گفتند و در آبان همان سال نیز مدیرعامل شرکت ساخت و توسعه زیربناهای حملونقل کشور وعده داد پیمانکار جدید محور سمنان–فیروزکوه ظرف ۲۰ روز تعیین شود.
در ادامه، اختصاص چهار هزار میلیارد ریال از محل مولدسازی اراضی وابسته به وزارت راه و شهرسازی برای اجرای این پروژه مورد موافقت قرار گرفت. تأمین این اعتبار در نگاه نخست میتوانست گره مهمی از مسیر تکمیل پروژه باز کند؛ اما پرسش مردم این است که چه مقدار از اعتبار مصوب تاکنون به پول قابل پرداخت تبدیل شده و چه میزان آن در کارگاه پروژه هزینه شده است؟
وعدههایی که به جدول زمانبندی نیاز دارند
در نهم دیماه ۱۴۰۴، استاندار سمنان از انجام مناقصه پروژه خبر داد و اعلام کرد عملیات اجرایی محور سمنان–فیروزکوه با ارزشی حدود یکهزار و ۱۰۰ میلیارد تومان باید ظرف یک ماه آغاز شود. این وعده امید تازهای در میان مردم ایجاد کرد؛ مردمی که سالهاست اخبار مربوط به مناقصه، تأمین اعتبار و انتخاب پیمانکار را دنبال میکنند.
با این حال، در گزارش رسمی دیگری که در ۲۸ بهمن ۱۴۰۴ منتشر شد، بار دیگر موضوع تعیین تکلیف پیمانکار پروژه در دیدار استاندار سمنان و مدیرعامل شرکت ساخت و توسعه زیربناهای حملونقل کشور مطرح بود. تکرار عبارت «تعیین تکلیف پیمانکار» پس از وعده آغاز عملیات، این پرسش را ایجاد میکند که پروژه دقیقاً در چه مرحلهای قرار دارد و چه موانعی آغاز جدی کار را به تعویق انداخته است؟
آنچه امروز بیش از اعلام ارقام اعتباری اهمیت دارد، ارائه یک جدول زمانبندی دقیق و قابل ارزیابی است. مردم باید بدانند پیمانکار چه شرکتی است، کارگاه در چه تاریخی تحویل شده، چه تعداد ماشینآلات در مسیر فعال است، هر قطعه چه میزان پیشرفت دارد و چه زمانی زیر بار ترافیک خواهد رفت. وعدهای که تاریخ پایان نداشته باشد، نمیتواند نگرانی خانوادهها را کاهش دهد.
دوربین کافی نیست؛ جاده باید ایمن شود
مسئولان راهداری فیروزکوه در اردیبهشت ۱۴۰۵ از نصب چهار دوربین جدید و کاهش بیش از ۷۰ درصدی تلفات این محور از ابتدای سال خبر دادند. بیتردید کنترل هوشمند تردد، نظارت پلیس، نصب علائم هشداردهنده و برخورد با رانندگان متخلف میتواند در کاهش تصادفات مؤثر باشد و چنین اقداماتی باید با جدیت ادامه یابد.
اما نصب دوربین، جایگزین اصلاح زیرساختهای جاده نیست. دوربین میتواند سرعت غیرمجاز را ثبت کند، اما نمیتواند مسیر دوطرفه را به بزرگراه تبدیل کند، برخورد رخبهرخ خودروها را بهطور کامل از میان ببرد یا کمبود حفاظ، روشنایی، شانه ایمن و نقصهای هندسی مسیر را جبران کند. ایمنی پایدار زمانی ایجاد میشود که اقدامات کنترلی در کنار اصلاح اساسی جاده قرار گیرد.
از سوی دیگر، کاهش درصدی تلفات در یک بازه کوتاه نباید به معنای پایان خطر تلقی شود. حتی یک جانباخته نیز برای خانواده او صددرصد یک زندگی است. هدف نهایی نباید تنها کاهش آماری قربانیان باشد؛ بلکه باید ایجاد مسیری باشد که احتمال وقوع حوادث شدید و مرگبار در آن تا حد ممکن کاهش یابد.
هفت پرسش روشن از مسئولان
اکنون مردم منطقه بیش از هر زمان دیگری منتظر پاسخهای شفاف و عملی هستند؛ پاسخهایی که نه در قالب وعدههای کلی، بلکه با عدد، تاریخ و برنامه اجرایی ارائه شود:
- پیمانکار جدید پروژه چه شرکتی است و از چه تاریخی کارگاه را تحویل گرفته است؟
- عملیات اجرایی پروژه در حال حاضر در کدام بخشهای محور فعال است و چه تعداد ماشینآلات در مسیر حضور دارند؟
- پیشرفت فیزیکی واقعی ۲۷ کیلومتر باقیمانده اکنون چند درصد است؟
- از اعتبارات مصوب برای این پروژه، چه میزان تاکنون تخصیص یافته و چه مقدار آن به پیمانکار پرداخت شده است؟
- هر قطعه از مسیر در چه تاریخی تکمیل و زیر بار ترافیک خواهد رفت؟
- تا زمان بهرهبرداری کامل از باند دوم، چه اقدام فوری برای اصلاح نقاط پرخطر، نصب جداکننده، افزایش روشنایی و تقویت علائم هشداردهنده انجام میشود؟
- آمار دقیق تصادفات، جانباختگان و مصدومان این محور در پنج سال گذشته چه تعداد بوده و کدام نقاط بیشترین تلفات را داشتهاند؟
مردم سرخه و سمنان حق دارند بدانند پروژهای که بیش از یک دهه از آغاز آن میگذرد، دقیقاً چه زمانی به پایان میرسد. پاسخ به این پرسشها میتواند نخستین گام برای بازگرداندن اعتماد عمومی باشد؛ اما آنچه این اعتماد را حفظ میکند، نه وعدهای تازه، بلکه حضور ماشینآلات، پیشرفت محسوس پروژه و اعلام یک زمانبندی دقیق و قابل پیگیری است.
انتهای خبر/
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0