یادداشت؛
آزمون فشار در معادلات
به گزارش خبرنگار گروه سیاسی پایگاه خبری تحلیلی باآرادان نقل از «مرآت»، کارشناس سیاسی در یادداشت اختصاصی نوشت: با در نظر گرفتن همزمانی سه متغیر راهبردی و ماه مبارک رمضان، ضربالاجل تعیینشده برای مذاکرات و آرایش کمسابقه توان دریایی و هوایی ایالات متحده در منطقه میتوان مقطع کنونی را بهعنوان یک گره زمانی حساس در معادلات امنیتی ارزیابی کرد.
در ادبیات امنیتی، تقارن مناسبتهای نمادین مذهبی با تحولات میدانی و فشارهای خارجی، غالباً بهمثابه فرصتی برای طراحی و اجرای عملیات ترکیبی تلقی میشود؛ بهویژه زمانی که چهلم یک رخداد تروریستی نیز در همان بازه زمانی قرار گیرد و ظرفیت بسیج احساسی و رسانهای جامعه فعال باشد.
ماه مبارک رمضان بهطور طبیعی بستری برای تقویت همبستگی اجتماعی و انسجام دینی در جهان اسلام ایجاد میکند. از این رو، شکلگیری چنین فضای معنوی و وحدتآفرینی میتواند از منظر بازیگران معارض یک تهدید ادراکی محسوب شود، چرا که اثربخشی عملیات روانی را کاهش میدهد.
بر همین اساس، در چارچوب تحلیل تهدید، اقدام پیشدستانه برای برهم زدن تمرکز افکار عمومی پیش از آغاز این ماه، سناریویی قابل تصور است.
همزمانی چهلم وقایع ۱۸ و ۱۹ دی نیز از منظر الگوی تحرکات اجتماعی، نقطهای مستعد برای فراخوانهای میدانی و تشدید فعالیت شبکههای رسانهای معاند به شمار میرود. مراسم چهلم در حافظه اجتماعی ایرانیان واجد بار نمادین و ظرفیت بسیجکنندگی است و همین ویژگی میتواند در طراحی سناریوهای تحریک داخلی مورد بهرهبرداری قرار گیرد.
در بعد خارجی، استقرار قابل توجه ناوگانهای دریایی و هوایی آمریکا در منطقه، هرچند میتواند در قالب افزایش اهرم فشار در مذاکرات تفسیر شود، اما در سطح عملیاتی نیز این پیام را مخابره میکند که گزینه نظامی همچنان از دایره سناریوها خارج نشده است.
در چنین شرایطی، احتمال بهرهگیری از الگوی «فشار همزمان بیرونی و بیثباتسازی درونی» قابل طرح است؛ الگویی که هدف آن ایجاد همافزایی میان تهدید نظامی و ناآرامی داخلی برای افزایش هزینه تصمیمگیری طرف مقابل است. این رویکرد در نظریههای جنگ ترکیبی، بر همزمانی حوزههای نظامی، رسانهای و اجتماعی استوار است.
بر این اساس، سناریوی محتمل میتواند شامل سه لایه باشد: نخست، تشدید عملیات روانی و القای فضای قریبالوقوع بودن درگیری؛ دوم، فعالسازی شبکههای میدانی یا نیمهمیدانی همزمان با مناسبت چهلم برای ایجاد تصویر بیثباتی داخلی و سوم، حفظ آرایش نظامی در سطح بازدارندگی تهاجمی بهمنظور اعمال فشار مضاعف در صورت شکست مذاکرات.
در این چارچوب، حتی اگر اقدام نظامی مستقیم و گسترده در کوتاهمدت قطعی نباشد، ترکیب تهدید سخت و نرم میتواند بهگونهای طراحی شود که در آینده، افزایش تنشهای امنیتی یا تحرکات نظامی هدفمند قابل مشاهده باشد.
تراکم زمانی این متغیرها تصادفی به نظر نمیرسد و از منظر راهبردی میتواند نشانه ورود به یک «مقطع آزمون فشار» باشد؛ مقطعی که در آن تلاش میشود با همافزایی تهدید خارجی و تحریک داخلی، سطح آسیبپذیری ادراکی کشور افزایش یابد.
میزان تحقق سناریوی شدیدتر، وابسته به نتایج مذاکرات و نحوه مدیریت فضای رسانهای و امنیتی خواهد بود.
یادداشت: رامین قانع- کارشناس سیاسی
- نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
- نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
- نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0